کاش کمی آرامش موجود شود

نمی نوشتم و تمایلم به نوشتن کم بود و هست چون حال آدم که رو براه نباشد، نوشته ها می شوند، تخلیه یک سری حسها و انرژیهای منفی بر روی دیگران.

البته آنقدرها هم اوضاع فاجعه نیست اما انچه که این روزها با خود دارد، مجموعه ای از وقایع و آدمهای اعصاب خورد کن و گره انداز هست. البته می گویند ادمها را می شود در ایام نیازمندی شناخت و البته خدا را.

گاهی آرزو می کنم کاش رقم زننده روزگار، اینقدر دور از دسترس نبود

این روزها به رفتن فکر می کنم. البته یک سری گیرهای تعهد به خدمتی مضحک دارم(برای کاری که در ان زمان فارغ التحصیلی ارشد، موجود نبود!!) و اگر این گیرها نبودند، یک لحظه هم تردید نمی کردم برای گریختن از دیوانه خانه ای به بزرگی کشور.

فعلا سعی می کنم طریق بیخیالی طی کنم تا بلکه گره از کارهایم باز شود.

نوشته شده توسط ا-م در ساعت 0:5 | لینک |