روزمرگیهای بعد از ازدواج

بعد از مدتها تصمیم گرفتم دوباره بنویسم. تغییراتی که سبک زندگی ام داشت، من را تا حدی از نوشتن دور کرد. فکر می کنم با آن تغییرات کنار آمده ام. شاید اولین تغییر در سبک زندگی من، به عهده گرفتن تمام مسئولیت کارهای خانه در کنار کارهای دانشگاه بود. در تمام دوران زندگی ام آنقدر بر تحصیل و کار متمرکز بودم و با توجه به اینکه با پدر و مادر زندگی می کردم، درگیر کارهای خانه نبودم. اما بعد از ازدواج از این خبرها نبود. همیشه مادرم ابراز نگرانی می کرد که تو آشپزی بلد نیستی و همین باعث دردسر برای تو میشود و من هم به شوخی می گفتم، هروقت نیاز باشه یاد می گیرم. وقتی که ازدواج کردم، آشپزی اولین چیزی بود که در آن مهارتی نداشتم ولی برخلاف تصور خودم و مادرم، خیلی زود راه افتادم. ممکن است خیلی ها فکر کنند که کسی که در دوران مجردی، آشپزی نکرده، حتی از عهده ساده ترین موارد هم بر نمی آید. ولی واقعیت این است که یادگیری مشاهده ای بیش از آنچه فکرش را بکنیم، ما را واجد دانسته هایی کرده است. خودم هم تعجب می کردم که چطور برخی نکات ریز را در آشپزی کردن، از همان زمانهایی که در خانه پدر و مادر، می رفتم آشپزخانه و به غذا ناخونک می زدم و مادرم را در حال کار می دیدم، به یادم مانده است. وضعیت کرونا هم باعث شد که برای حفظ سلامتی همسر، ناهارهای محل کارش را حذف کنند و خودم هم از او میخواستم که آنها را نخورد و خودم غذا بپزم و همه اینها کمک کرد که بتوانم در آشپزی هم مهارتهایی در حد زندگی روزمره به دست بیاورم. البته در این میان،اوایل از زمان برای کارهایم کم شد اما بعدها طوری برنامه ریزی کردم که به کارها هم بتوانم برسم. شاید بخشی از اینکه فکر می کردم زمان برای انجام کارها کم می آورم، این بود که فکر می کردم، وقتی همسر به منزل می آید، حتما باید همه اوقات را تا آخر شب در معیت او باشم و این میشد که زمانهای مفید را هم از دست می دادم. در واقع فکر می کردم که باید حدود کارهای دانشگاهی را در زمان حضورش آنقدر کم کنم تا او ناراحت نشود. خوشبختانه او خودش دغدغه های دانشگاهی و علمی دارد و من را درک می کند و از یک طرف به خوبی می داند که با یک هیئت علمی ازدواج کرده که این نوع مشغولیتها بخشی از زندگی اش هست و وقتی که به صورت پیش بینی نشده ، کاری را برای داوری با یک ضرب الاجل خاص می فرستند دیگر چاره ای نیست جز انجام دادم آن و این انتخاب من برای سرگرم کار شدن نیست.

به هرحال اینها بخشی از مشغولیتهای من در این چند وقت بود که البته با یک سری افکار و احساسات نیز همراه بود که شاید بعدا درباره شان بنویسم.

تجربه کاریکاتور شدن...