از این روزها

گاهی روزهای زندگی آدم، رنگ خاصی نداره نه رنگ شادی و نه رنگ غمگینی.

البته همینکه رنگ سیاه سیاه نداره، خودش خیلی مهمه و این دلخوشی ثابت این روزهام هست.

حس حال این روزها، نوعی تقلا برای پیدا کردن معنی یا فلسفه ای برای ارزشمند بودن زندگی هست.

البته یک خر چموش در درونم هست که شاد و شیطون هست و مدام برای خودش در زمین زندگی میچرد.

میگم خر، چون نمی اندیشد و دنبال تدبیرگری و پیش بینی و حساب کتاب نیست و فقط تلاش می کند و کار می کند، اگر حسابگر و تدبیرگر بود حتما از شور و شر می افتاد و زندگی براش دشوار می نمود.

زندگی این روزهام ترکیبی از همجواری یک خر درون با اندیشمند بیرون است.

امیدوارم خرم دانشمند نشه و دانشمندم اندکی خر بشه :))

نوشته شده توسط ا-م در ساعت 23:47 | لینک |